Od Lucy CD Deamona

Nie odpowiedziałam, jednak chciałam uświadomić Daemona, że nie odpuszczę! Jestem zupełnie zdrowa, a te jebane pigułki zanieczyszczają organizm!
- Generale, czy jakbym dostała pozwolenie od lekarza puściłbyś mnie? - zapytałam.
- To się okaże, niczego nie gwarantuję - odwrócił się na pięcie i wyszedł.
Wyszedł! Tak perfidnie wyszedł! W każdym razie, bynajmniej mam pole do popisu...
- Doktorku, proszę o wypis na żądanie! - wykrzyczałam na pół szpitala.
- Spokojnie, ewidentnie nie doszłaś jeszcze do siebie... - zaczął tłumaczyć.
- Ja, nie doszłam? Jestem w pełni zdrowa, mogę ćwiczyć! - poczęłam ratować sytuację - Na froncie się przydam... W ogóle się przydam!
Nie odpowiedział, widać byłam wystarczająco przekonująca, jednak brnęłam dalej.
- Jeśli zostanę tu dłużej, to te obiady/śniadania/kolacje mnie zamęczą! Będę anorektyczką!
- Nie przesadzajmy... - szepnął niepewnie lekarz.
- Ale ja nie przesadzam! Stwierdzam tylko bolesną prawdę... - odwróciłam się w stronę okna.
- Dobrze, dam ci ten wypis... Widzę, że nie dasz się tu przetrzymać dłużej... - mruknął.
Zaczął grzebać w jakiejś tam szafce, uzupełnił papiery i dał mi je do ręki.
- Szerokiej drogi! - mruknął.
- Dziękuję! - automatycznie zaczęłam biec przed siebie w poszukiwaniu Deamona.
Jedyne co mi teraz przeszkadzało, to nie wyjęta igła od kroplówki...

<Daemon? Sorki, że tak długo *znów xDD*>

Komentarze

Popularne posty