Od Zoe cd Augusta

Nie wiem w sumie gdzie byłam... wiem tylko że nagle byłam w grupie... wrogich żołnierzy a co lepsze brali mnie za szpiega. Po pierwotnym odpytaniu co i jak po prostu mnie uzbroili i dali coś do picia. Nie komentowałam... jednak wiedziałam jedno. W naszej jednostce był szpieg... Razem z Fito poszłam z nimi sama nie wiem gdzie.
- A teraz złotoko popatrz... mamy naszą ofiarę. - zaśmiał się jeden z żołnierzy pokazując zbliżającego się chłopaka. Z niedowierzenia wytrzeszczyłam oczy. Co on u licha tu robił?! A co... nie... on nie był szpiegiem bo by na niego nie polowali... Rebelianci szybko go otoczyli mierząc z broni. Ja na razie pozostawałam z tyłu. Jednak gdy usłyszałam odbezpieczanie broni wiedziałam, że muszę wkroczyć do akcji...
- STAĆ IDIOCI !- krzyknęłam. Wszyscy spojrzeli się na mnie jak na wiejską idiotkę...
- O co ci chodzi mała? Przecież to wróg- prychnął najbliższy mnie. Podeszłam do chłopaka i chwyciłam za wodze jego konia.
- Mała to jest twoja pała to po pierwsze. Po drugie kretyni on jest jednym z nas! -warknęłam ostro patrząc to na rebeliantów to na owego chłopaka.
-Jak to jednym z nas?- zdziwił się dowódca bandy
- Idioci a jak myślisz? Normalnie! Musiałam go zwerbować bo kto normalny da zwykłemu rekrutowi tajne akta co? Wy kurwa nie myślicie! Jakim cudem posłano was na zwiad skoro swoich nie rozpoznajecie?! Jazda zabespieczyć mi tę broń i 1000 okrążeń wokół oazy!- wydarłam się ostro. Z początku nie wiedzieli co zrobić, jednak jak Fito warknął niechętnie posłuchali się mnie i zaczeli biegać.
- Jesteś szpiegiem?- spytał się cicho chłopak zsiadając z ogiera.
- Taki ze mnie szpieg jak z ciebie jaszczurka- odparłam przyglądając się biegającym.
- To jakim cudem oni ciebie słuchają?- zdziwił się
- Wzieli mnie za swojego... w naszej bazie musi być szpieg i to ktoś wyższy rangą u nich skoro wykonują mój rozkaz... - mruknęłam
- Prze...przepraszam... możemy... przestać? -spytał jeden z rebeliantów
- A gdzie stopień kretynie?! Odzywaj się grzeczniej do wyższego stopniem! - warknęłam
- Przepraszam... Major Rosby... ja...- męższczyzna wyraźnie się zmieszał
- Nie przepraszaj tylko jazda! Dla każdego karne okrążenia! Tyle ile ważycie!- dalej się darłam. Jak raz wejść w rolę to lepiej jej nie opuszczać.
- Ale... przecież...- jęknął
- Ja się zajmę naszym człowiekiem. Fito pokaż panu jak się biega - powiedziałam. Labrador ochoczo podszedł do faceta i ugryzł go porządnie w tyłek. Rebeliant ruszył biegiem lamentując przy tym okropnie.
- Dobra... powinieneś się zwijać - powiedziałam do chłopaka stojącego obok mnie
- A co z tobą?- spytał
- Dobre pytanie... jakoś sobie poradzę.. chyba...- westchnęłam

August?
Mam weny co nie miara :3

Komentarze

Popularne posty