Od Zoe cd Augusta

- A... wracając do poprzedniego pytania... może to i bezsensowne bo kompletnie cię nie znam ale... ufam ci. - powiedziałam cicho idąc za nim.
- I dobrze...- odparł z lekkim uśmiechem.
- Ale... czemu nie chcesz zdradzić swego imienia? Założe się, że od jego zdradzenia nic się złego nie stanie - stwierdziłam. Tym razem Nieznajomy milczał i wszedł do budynku siedziby generalnej. Westchnęłam i poszłam za nim. Gdzie on mnie prowadził i w jakim celu? Nie wiedziałam... w sumie... pierwszy raz nie wiedziałam gdzie podział się Fito... Ostatni raz widziałam go nim weszłam na padok do Miradero... Chłopak dalej prowadził mnie wzdłóż korytarza aż staneliśmy przed drzwiami, które były uchylone. Z pokoju dochodziły powarkiwania i odgłosy szamotaniny. Wymieniliśmy zaniepokojone spojrzenia i ostrożnie weszliśmy do pokoju. Pierwsze co mi rzuciło się to podłoga zasłana w piórach i mój pies leżący na środku tego bałaganu. Fito widząc mnie zerwał się z miejsca po czym skoczył na mnie powarkując. Dalej warcząc chwycił mnie za rękaw bluzy i zaczął go szarpać na prawo i lewo.
- Zoe! - krzyknął chłopak rozglądając się za czymś co zapewne miało załatwić mojego psa.
- Fito! Fito nie! Cholera nowa bluza! Przestań! - próbowałam uspokoić psa... jednak zaczęłam śmiać się jak głupia tarmosząc się z czoronogiem. Po chwili... gdy usłyszałam odgłos drącego się materiału... Fito odskoczył zwinnie z kawałkiem mojej bluzy w zębach...
- Nic ci nie jest mała? - spytał chłopak podnosząc mnie. Widząc ten gest pies warknął groźnie i zjeżył sierść na grzbiecie.
- Nie... mi nic... Fito do licha spokój! - syknęłam do labradora. Pies nastawił uszu po czym mimo szystko przestał warczeć i położył się rzując spokojnie materiał mojej bluzy. Rozejrzałam się po pomieszczeniu i westchnęłam.
- Przepraszam za niego... nie wiedziałam, że jest zdolny do tego - powiedziałam.

August?

Komentarze

Popularne posty