Od Daemona

Kolejna wojna się zakończyła... Znając świat to kolejna nadchodzi wielkimi skokami.
Jak wiele czasu mamy na odetchnienie? Na wyszkolenie nowych rekrutów?
Niewiele...
Świat się zmienił. A zmienił się na gorsze.
Główne technologie stoją w miejscu. Jedynie przemysł militarny idzie do przodu.
Różnego rodzaju gazy bojowe, nowe karabiny, pistolety czy samoloty...
Westchnąłem ciężko i spojrzałem w zachmurzone niebo.
- Będzie dzisiaj lało -mruknąłem i spojrzałem na psa leżącego obok mnie. Max podniósł pysk i szczeknął cicho na mnie.
- Masz racje stary. To będzie ciężki dzień...-odparłem i ruszyłem w stronę magazynu. Była dopiero 5 nad ranem i z tego co mi wiadomo to tylko ja byłem na nogach. Grube ryby już dawno wybyły z tej jednostki pod pretekstem na rady. Jednak każdy żołnierz wiedział, że oni po prostu uciekli z tego miejsca... Bali się nocnego bombardowania... Rozejrzałem się nieco. Wszystko wydawało się bez zmian... Budynki, place, nawet dziury w ziemi były takie same... Czas wydawał się tu stanąć w miejscu. Niestety ta cisza i spokój są tylko pozorne... to tylko cisza przed burzą. Wszedłem do jednego z pomniejszych magazynów gdzie trzymaliśmy broń ćwiczebną. Podszedłem do jednej z półek z wziąłem dla siebie AK-12. Dość stara konstrukcja... jednak zawsze bardziej ufałem starszej broni niż tej dzisiejszej gdzie praktycznie to my ją testujemy w boju. Karabin przewiesiłem sobie przez ramię, zgarnąłem jeszcze paczę amunicji ćwiczebnej i opuściłem budynek. Max truchtał spokojnie kilka metrów z przodu obwąchując najmniejszą kępkę trawy. Spojrzałem na niego i mimowolnie się zaśmiałem. Zachowuje się tak, jakby pierwszy raz byłby w tym miejscu...
- Max stary zachowujesz się jak szczeniak w nowym miejscu - powiedziałem do czworonoga. Pies zatrzymał się, spojrzał na mnie o czym szczeknął. Znów się uśmiechnąłem co jak na mnie nie było za częste... Ten pies po prostu mnie rozbrajał...
-Często tak ucinasz sobie pogawędkę z psami?- usłyszałem za sobą pytanie. Odwróciłem się i zobaczyłem dziewczynę mniej więcej w moim wieku niemal o pół głowy niższą.
- Nie... zazwyczaj rozmawiam tylko z tym konkretnym - odparłem oschle.
- Co tu robisz o tak wczesnej porze?- spytała
- O to samo mogę zapytać ciebie Kotek- prychnąłem
- Jednak ja spytałam pierwsza - powiedziała zakładając ręce na piersi.
- Jednak mnie to obchodzi tyle co zeszłoroczny śnieg - stwierdziłem zirytowany. Kim ona u licha była, że odważyła się mnie zaczepić? Wnioskuję, że albo dopiero co wstąpiła do wojska albo została przeniesiona do tutejszej jednostki...

Lucy? :P

Komentarze

Popularne posty