Od Celaene
Siedziałam na drzewie obserwując to całe zajście z bombą. Tsh, śmieszne jest to, że najpierw się słychać na kilometr, jak to się "zbiegiem okoliczności" spotkali, a później "książę na białym koniu" ratuję swoją księżniczkę. Cóż, gdyby Strzała nie ukradłaby by tej bomby to nic by się nie stało. Chyba. Zeskoczyłam z drzewa i poszłam do magazynku obejrzeć bronie. Magazynek o ile wiem, był pięćdziesiąt kroków prosto i dziesięć w lewo od mojego drzewa. Zawołałam Strzałę, a ona jakby właśnie nie spowodowała żadnego wybuchu, oraz rannych ludzi, przybiegła do mnie machając ogonem. W drodze do magazynu spotkałam kilku ludzi którzy tylko się na mnie dziwnie patrzyli. Myślę, że jeżeli ich wzrok by zabijał, dawno leżałabym martwa. W sumie, nie tylko ja, bo suczka właśnie przymierzała się do kradzieży następnej bomby. Kiedy udało mi się przywołać złapać psa podszedł do mnie mężczyzna, któremu nie dosięgałam nawet do szyi. Miał czarne włosy ścięte na jeża, oraz ogromną brodę. Całą twarz pokrywały małe blizny. Widać, że życie się mu nie poszczęściło. W sumie, ciekawe komu w takich czasach się poszczęściło. Pewne tym stary, obrzydliwym bogaczom, którzy nawet nie myślą o tym, by nam jakoś pomóc. Ba, oni nawet nie myślą o tym, bym wystawić choćby czubek nosa ze swojej rezydencji. Kiedy mężczyzna podszedł do mnie tak, że czułam piękny zapach jego zębów, myślałam, że mnie zdepcze. Tsh, uroki bycia niską.
-Ykhym... Przepraszam... Czy to Ty jesteś właścicielką tego... Psa?- Spytał.
- Owszem, jestem, coś nie pasuje?
- Nie wiesz?! Ten gnojek ukradł nam bombę, która może zniszczyć cały budynek! Jak ty go pilnujesz!? Wiesz, że ktoś został ranny?! Czy wiesz.......
- Przepraszam, że przeszkadzam w jakże interesującym wykładzie, ale właśnie miałam iść tego kogoś przeprosić.... -przerwałam.
" Oczywiście jak zobaczę magazynek"
- Jak Ty się do mnie wyrażasz, ty nędzny rekrucie!? Czy wiesz, czym grozi pyskowanie do starszego rangą!? I pewnie nie tylko rangą...
- Przepraszam, jaśnie możnego pana, ale naprawdę się spieszę...
- Teraz mnie przepraszasz!? Idź lepiej przeproś tą dziewczynę...
"Widać, że nikt tu nie wie co to ironia"
- Dobrze... Czy wie może pan, gdzie ją znajdę?
- Myślę, że ktoś inny ci pokaże drogę.- Skończył.
Widać, pomyślał, że chyba dość się go przestraszyłam. Nic bardziej mylnego. Nazwę go pan broda, i jak już zginie na jego grobie napiszę:
"Tu spoczywa pan broda".
Moje rozmyślenia przerwało zderzenie się z jakąś ścianą. A, nie, to facet. Wygląda na to, że wpadłam na "księcia z bajki" przed którym na pewno będę musiała się wcześniej, lub później wyspowiadać. Trudno, zrobię to teraz. I tak wszyscy zginiemy. A tą ranną dziewczynę odwiedzę później.
-Przepraszam panie Księciu z baj... To znaczy proszę pana- podniosłam się z gracją i spojrzałam na niego- Muszę panu coś powiedzieć. Chodzi o to, że mój pies ukradł dzisiaj bombę, która niedawno zrobiła ten krater..
Daemon?
-Ykhym... Przepraszam... Czy to Ty jesteś właścicielką tego... Psa?- Spytał.
- Owszem, jestem, coś nie pasuje?
- Nie wiesz?! Ten gnojek ukradł nam bombę, która może zniszczyć cały budynek! Jak ty go pilnujesz!? Wiesz, że ktoś został ranny?! Czy wiesz.......
- Przepraszam, że przeszkadzam w jakże interesującym wykładzie, ale właśnie miałam iść tego kogoś przeprosić.... -przerwałam.
" Oczywiście jak zobaczę magazynek"
- Jak Ty się do mnie wyrażasz, ty nędzny rekrucie!? Czy wiesz, czym grozi pyskowanie do starszego rangą!? I pewnie nie tylko rangą...
- Przepraszam, jaśnie możnego pana, ale naprawdę się spieszę...
- Teraz mnie przepraszasz!? Idź lepiej przeproś tą dziewczynę...
"Widać, że nikt tu nie wie co to ironia"
- Dobrze... Czy wie może pan, gdzie ją znajdę?
- Myślę, że ktoś inny ci pokaże drogę.- Skończył.
Widać, pomyślał, że chyba dość się go przestraszyłam. Nic bardziej mylnego. Nazwę go pan broda, i jak już zginie na jego grobie napiszę:
"Tu spoczywa pan broda".
Moje rozmyślenia przerwało zderzenie się z jakąś ścianą. A, nie, to facet. Wygląda na to, że wpadłam na "księcia z bajki" przed którym na pewno będę musiała się wcześniej, lub później wyspowiadać. Trudno, zrobię to teraz. I tak wszyscy zginiemy. A tą ranną dziewczynę odwiedzę później.
-Przepraszam panie Księciu z baj... To znaczy proszę pana- podniosłam się z gracją i spojrzałam na niego- Muszę panu coś powiedzieć. Chodzi o to, że mój pies ukradł dzisiaj bombę, która niedawno zrobiła ten krater..
Daemon?
Komentarze
Prześlij komentarz