Od Celaene cd Daemona
-Joe. Celaena Joe. - odparłam.
- Cale... Co? -spytał grając mi na nerwach.
- Celaena. Czy mógłbyś na siebie coś ubrać? - zapytałam patrząc się na ręcznik.
- Przecież mam ręcznik.
- Tsh.. Mogę dostać klucz?- ledwie zakończyłam zdanie, a klucz został wyrzucony w moją stronę.- No, to żegnam.
Skierowałam się na drugie piętro, w celu poszukania pokoju. Jeszcze szybko zbiegłam po schodach na parter, zabierając moje dwie wielkie torby i plecak. I odwróciłam się, z zamiarem wchodzenia na schody. Jednak bagaże były takie ciężkie, że zajęło mi to ponad trzydzieści minut. Po drugiej wyprawie przez korytarze dotarłam do swojego pokoju, przękręciłam w drzwiach klucz, i weszłam. Pokój nie był aż taki zły. Miał jasno fioletowe ściany, oraz biały sufit. Po lewej stronie przy drzwiach znajdowała się szafa, a niedaleko jej stał stół z kanapą, Dwa uchylone ogromne okna, oraz łóżko przysunięte do jednego z okien. Po prawej stronie widać było biurko, a obok niego następne szafy, oraz miejsce na broń. Obok tego miejsca, były drzwi prowadzone na pewno do łazienki. Zostawiłam moje bagaże przy drzwiach, zamknęłam drzwi, i rzuciłam się na łóżko. O bogowie, jak mi tego brakowało! Po godzinie drzemania musiałam się rozpakować. Wzięłam więc torby, w których były chiuchy, i nałożyłam na siebie białą koszulę sięgającą mi do kolan, oraz naszyjnik, który dostałam od rodzeństwa. I tak oto ubrana postanowiłam zasnąć.
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-**-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
"Nienawiść, Smutek, Przerażenie, Rozpacz. Tylko to czułam patrząc, jak On zabija istotę, dzięki której chciałam żyć. Patrzyłam, jak umiera... Jak jej krew nie przestawała płynąć. Jego psychopatyczny uśmiech, którym mnie obdarzył. Jego ręce zabrudzone Jej krwią.. Te oczy, które piorunowały mnie swoim szaleńczyn spojrzeniem. Bałam się. Cholernie się bałam.
Zimno. Lężę cała w krwi, w tym okrutnym świecie... Umieram?
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
Obudziłam się na schodach do kwatery... Czyli znowu lunatykowałam?
W sumie, jak już jestem na dworze, to w końcu wybiorę się do magazynku. Wstałam i postanowiłam iść tą dłuższą drogą. Było gdzieś koło drugiej w nocy, więc nic dziwnego, że na dworze oprócz patrolu nie widziałam żadnej żywej duszy. Z magazynka wzięłam karabin wyborowy M40A3, oraz amunicję. Wyszłam z magazynu, z moją nową zabawką, a przy okazji z daleka zobaczyłam, że mojej suczce chyba znudziło się czekanie na obudzenie Lucy, albo dziewczyna się po prostu obudziła, i przeczytała list. Zaczekałam, aż Strzała całkowicie do mnie dobiegnie, i razem poszłyśmy szukać jakiejś małej górki skąd mogłabym celować w tarcze. Po kilkunastu minutach szukania, znalazłam małą górkę, oddaloną 40 metrów od tarczy, rozłożyłam się, i zaczęłam strzelać. Pierwszy strzał... Środek... Drugi.... Środek.... Trzeci...
------------------------------------------------------------
Daemoon? XD Rzyjesz? XD Pozdrawiam z psychiatryka... Złapali mnie :''C
- Cale... Co? -spytał grając mi na nerwach.
- Celaena. Czy mógłbyś na siebie coś ubrać? - zapytałam patrząc się na ręcznik.
- Przecież mam ręcznik.
- Tsh.. Mogę dostać klucz?- ledwie zakończyłam zdanie, a klucz został wyrzucony w moją stronę.- No, to żegnam.
Skierowałam się na drugie piętro, w celu poszukania pokoju. Jeszcze szybko zbiegłam po schodach na parter, zabierając moje dwie wielkie torby i plecak. I odwróciłam się, z zamiarem wchodzenia na schody. Jednak bagaże były takie ciężkie, że zajęło mi to ponad trzydzieści minut. Po drugiej wyprawie przez korytarze dotarłam do swojego pokoju, przękręciłam w drzwiach klucz, i weszłam. Pokój nie był aż taki zły. Miał jasno fioletowe ściany, oraz biały sufit. Po lewej stronie przy drzwiach znajdowała się szafa, a niedaleko jej stał stół z kanapą, Dwa uchylone ogromne okna, oraz łóżko przysunięte do jednego z okien. Po prawej stronie widać było biurko, a obok niego następne szafy, oraz miejsce na broń. Obok tego miejsca, były drzwi prowadzone na pewno do łazienki. Zostawiłam moje bagaże przy drzwiach, zamknęłam drzwi, i rzuciłam się na łóżko. O bogowie, jak mi tego brakowało! Po godzinie drzemania musiałam się rozpakować. Wzięłam więc torby, w których były chiuchy, i nałożyłam na siebie białą koszulę sięgającą mi do kolan, oraz naszyjnik, który dostałam od rodzeństwa. I tak oto ubrana postanowiłam zasnąć.
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-**-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
"Nienawiść, Smutek, Przerażenie, Rozpacz. Tylko to czułam patrząc, jak On zabija istotę, dzięki której chciałam żyć. Patrzyłam, jak umiera... Jak jej krew nie przestawała płynąć. Jego psychopatyczny uśmiech, którym mnie obdarzył. Jego ręce zabrudzone Jej krwią.. Te oczy, które piorunowały mnie swoim szaleńczyn spojrzeniem. Bałam się. Cholernie się bałam.
Zimno. Lężę cała w krwi, w tym okrutnym świecie... Umieram?
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
Obudziłam się na schodach do kwatery... Czyli znowu lunatykowałam?
W sumie, jak już jestem na dworze, to w końcu wybiorę się do magazynku. Wstałam i postanowiłam iść tą dłuższą drogą. Było gdzieś koło drugiej w nocy, więc nic dziwnego, że na dworze oprócz patrolu nie widziałam żadnej żywej duszy. Z magazynka wzięłam karabin wyborowy M40A3, oraz amunicję. Wyszłam z magazynu, z moją nową zabawką, a przy okazji z daleka zobaczyłam, że mojej suczce chyba znudziło się czekanie na obudzenie Lucy, albo dziewczyna się po prostu obudziła, i przeczytała list. Zaczekałam, aż Strzała całkowicie do mnie dobiegnie, i razem poszłyśmy szukać jakiejś małej górki skąd mogłabym celować w tarcze. Po kilkunastu minutach szukania, znalazłam małą górkę, oddaloną 40 metrów od tarczy, rozłożyłam się, i zaczęłam strzelać. Pierwszy strzał... Środek... Drugi.... Środek.... Trzeci...
------------------------------------------------------------
Daemoon? XD Rzyjesz? XD Pozdrawiam z psychiatryka... Złapali mnie :''C
Komentarze
Prześlij komentarz